Businessbox

Laat ik voorop stellen dat ik van professie geen verkoper ben. Mijn mening over verkopers is dan ook niet bepaald door opleiding en ervaring, maar door het klant-zijn. Soms denk ik: slachtoffer-zijn. Regelmatig word ik gebeld door verkopers. Ik luister en sta ze te woord, maar meestal wijs ik hun aanbod af. Waarom? Omdat ze zich niet voor mij interesseren. Voorbeeldje.

“Dag meneer. Mag ik u wat vragen?”
(vind ik een goede vraag, alhoewel het leed natuurlijk al geleden is door het stellen van de vraag).
Hierna begint het pas.
“Klopt het dat u klant bent bij Essent?”
(ja, klopt, de volgende bevestiging is binnen).
“Dan heb ik een mooi aanbod voor u. Ik kan u namelijk dezelfde energie aanbieden maar dan wel voor 200 euro per jaar minder.”
(Ik: dat interesseert me niet, ik ben tevreden met wat ik nu betaal).
“Dus u wilt geen 200 euro besparen?”
(Nee).
“Goh, wat vreemd.”
(Dat hebt u nog niet eerder gehoord?)
“Nee nog nooit.”
(Nu ben ik op het punt beland dat ik zou kunnen vragen hoe lang ze dit werk nu doet. En of ze samenwoont. Zo ja met wie dan wel. Maar zo flauw ben ik niet, ik beëindig het gesprek en zij laat het zich welgevallen.)

Wat ze natuurlijk moet doen is vragen wat voor mij dan wel belangrijk is bij de keuze van mijn energieleverancier. Maar dat interesseert haar helemaal niet. En juist dat stoort me nogal. Want als ik merk dat iemand niet eens de moeite kan opbrengen om interesse te veinzen, wat moet ik dan met zo’n club? Niks.

TrackBack URI voor dit bericht

Reacties (1)

RSS feed Reacties